Victory-project ‘Cavemen’
Ben jij een echte Caveman of Cavewoman? Of wil je dat worden?
Dat kan met het Fun4You Victory-project Cavemen.
1 weekend ga je de uitdaging aan op de hei en in het Klimbos in Ermelo.
1 weekend ga je de uitdaging aan in de klimhal te Amsterdam.
En als laatste de CAVEMEN proef in de Belgische Ardennen.
Op vrijdag reis je dan af naar de Belgische Ardennen. Ongeveer 2,5 uur van Zeewolde vandaan.
Daar betrek je een hutje en slaap je lekker relaxed in je bedje. Verken vooral een beetje de omgeving. Altijd leuk, je zit tenslotte wel in het buitenland.
De zaterdag word je wakker. Neem gerust een douche want deze zie je niet meer.
Na het ontbijt reis je af naar de oude mijn.
Daar vind een heleboel klim en klauwterwerk plaats. Langs echte rotsen en op leuke hoogtes. Tja …tis even wennen. Het is geen klimhal, het is geen klimbos maar een heuse plaats om te overleven.
De avond breng je door in de mijn zelf. Je maakt daar maar mooi zelf een plaats om te slapen. Maak gebruik van de spullen die er zijn en zoek een lekkere plek op om onder de blote hemel onder het aanblik van sterren in slaap te vallen.
Wel is er een verhaal ………
Dit verhaal is niet zomaar een verhaal maar men zegt dat het waar gebeurd is.
Voor dat jullie in de mijn komen, zijn jullie eerst door een 400 meter lange tunnel gelopen. Voor dat je de tunnel in ging heb je een helm op gekregen. Tja, waarom eigenlijk?.
Eenmaal in de kern van de mijn zie je dat deze open is aan de bovenkant.
Dit komt omdat de mijn na een bombardement in de 2e wereldoorlog is ingestort.
Veel mensen die op dat moment in de mijn werkten hebben nooit meer hun familie terug gezien.
Bedolven onder het puin hebben zij het leven daar gelaten. Reddingswerkers hebben geprobeerd te zoeken naar overlevenden.
Maar enkele mijnwerkers hebben ze er uit kunnen halen. De mijnwerkers hadden veelal zware verwondingen.
Om alle lichamen te bergen en de mijn weer bruikbaar te maken hebben ze grote zware kranen geplaatst op de rand van de bovenste laag. Kranen die veel gesteente konden wegruimen om zo ook de bedolven lichamen te bergen en een laatste rustplaats te geven.
Na wat puin met de hand te hebben weggewerkt waren de grote rotsblokken aan de beurt.
Sommige konden een enkele kraan in hun eentje wegwerken andere moesten met 2 of wel 3 kranen tegelijk gehesen worden.
Toen ging het mis.
Bij het gezamenlijk hijsen van een groot stuk rotsblok zijn alle 3 de kranen als lucifers afgebroken en naar beneden gestort.
Beneden waren mensen aan het werk om alles te coördineren. De kabels knapten, sloegen als een zweep door de ruimte en mensen werden door midden geslagen door de zwepende kabel. De rotsblok stuiterde langs de wand naar beneden en kwam op de mensen terecht die beneden nog aan het werk waren.
De kranen vielen langs de rotswand naar beneden en geen enkele kraanmachinist heeft het overleefd.
Het verhaal gaat dat de mensen die overleden waren bij het bombardement aan de kabels trokken om niet gestoord te worden.
Men wilde daar hun rust plaats hebben en vooral met rust gelaten worden.
Een klein groepje ouder wordende mensen heeft dit overleefd. Men vertelt nog altijd hun verhaal. De mijn heeft tot nu toe 357 mensen het leven gekost. Slechts 39 overleefden de ramp. Hiervan hebben 4 mensen beide rampen overleefd. Er zijn nu nog 16 mensen in leven. De overige mensen zijn ondertussen overleden door ouderdom.
Het verhaal gaat nog altijd dat als men in de mijn verblijft, je soms het gehuil kunt horen van de overleden personen.
Personen die tijdens de ramp in de 2e wereldoorlog of met het reddingswerk zijn omgekomen.
Met name in de nachtelijke uren schijnt het er te spoken. Zeker als mensen hun rust verstoren. Wees dus vooral stil.
Gegil om een vleermuis, nachtuil of vos die op zoek is naar zijn eten kan nare gevolgen hebben voor je nachtrust!
De instructeurs praten hier weinig over of doen stoer en negeren het verhaal. Volgens sommige instructeurs bestaat het niet.
Enkele durven er zachtjes over te praten zonder dat de andere instructeurs het horen.
In 1971 heeft er een onderzoeksteam in de mijn gezocht naar bewijzen van alle verhalen.
Ze hebben enkele aanwijzingen gevonden die mogelijk het verhaal weerleggen. De meeste bewijzen zijn opgeborgen in het archief van Walonië op een speciale afdeling waar maar enkele mensen toegang toe hebben.
WIE DURFT ER NOG?
Wij wel!
Want wij zijn echte Cavemen.
Met een beetje rust slapen we als roosjes ………..toch.
Dit project heeft tot doel (meer inzicht te krijgen in):
- het geven en ontvangen van veiligheid aan/van begeleider en teamgenoten;
- samenwerking en groepsvorming versterken;
- omgaan met angsten van jezelf en die van anderen;
- omgaan met grenzen van jezelf en van die van anderen;
- leren zien dat je lichamelijk meer kunt dan je dacht;
- het gevoel van eigenwaarde verstevigen;
- het gevoel van zelfrespect verstevigen.